Nou ik durf voorzichtig te zeggen dat het beter gaat met mijn rug. Zondag heb ik 30 min gelopen en dat ging goed. Na het lopen kreeg ik wel wat last, maar tijdens het lopen was het goed uit te houden. Morgen (woensdag) ga ik weer lopen en dan is de bedoeling dat ik 40 min loop. Volgens de fysio voelde mijn rugspieren al beter aan dan de vorige keer. :) Ik ga dus weer verder opbouwen alshet deze week goed gaat!!
Met Sandra gaat het een stuk minder. Ze is alweer aardig hersteld van haar longontsteking, maar het heeft wel een enorme impact gehad op haar conditie. Al die maanden trainen zijn voor niets geweest, want ze is weer terug bij af! 10 min lopen is al een enorme opgave voor haar en ze heeft nog slechts een maandje om dat op te bouwen. Het zal een zware dobber worden voor Sandra....
Ik leef met je mee San!!
dinsdag 24 augustus 2010
woensdag 18 augustus 2010
Rugklachten..... :(
Oh jee.... Ik heb mezelf vorige week een beetje voorbij gelopen....
Na aanhoudende rugklachten toch maar even langs de fysio gegaan. Tja daar tot de conclusie gekomen dat de intensieve training in combinatie met mijn hypermobiliteit niet helemaal te matchen was. Deze week mag ik maar 15 min!!!!! hardlopen...
Dat is natuurlijk veel te weinig, dus daar maken we dan wel 30 min van, maar dan nog. Het is een behoorlijked terugslag en flinke domper. Ik moet toch proberen binnen een maandje weer terug op niveau te komen en ruim een uur kunnen lopen.
We gaan flink duimen en hopen!!!!
Na aanhoudende rugklachten toch maar even langs de fysio gegaan. Tja daar tot de conclusie gekomen dat de intensieve training in combinatie met mijn hypermobiliteit niet helemaal te matchen was. Deze week mag ik maar 15 min!!!!! hardlopen...
Dat is natuurlijk veel te weinig, dus daar maken we dan wel 30 min van, maar dan nog. Het is een behoorlijked terugslag en flinke domper. Ik moet toch proberen binnen een maandje weer terug op niveau te komen en ruim een uur kunnen lopen.
We gaan flink duimen en hopen!!!!
maandag 9 augustus 2010
Bijna 10 km!!
Ja u leest het goed, ik loop al bijna 10 km.
Ik heb even een enorme hardloop dip gehad. Ik kon mezelf er niet toe zetten te gaan lopen. Met een traininng van slechts 1 keer per week bouwde ik met te weinig lopen te snel op. Vorige week liep ik daardoor wel.....roffel roffel.... jaja ..... 53 min!!! Zonder wandelpauze, dus gewoon werkelijk waar 53 min achter elkaar!! En weet u? Ik liep hierin een afstand van 9,88 km.....
Ik hoop dat u er net zo stil van bent als ik ;)
Daarna had ik 3 dagen last van mijn rug, maar dat mag geen naam hebben. Ik heb het toch maar mooi gelopen, ik heb er vertrouwen in mensen! Ik ga die 10 km uit lopen!!
Ik heb even een enorme hardloop dip gehad. Ik kon mezelf er niet toe zetten te gaan lopen. Met een traininng van slechts 1 keer per week bouwde ik met te weinig lopen te snel op. Vorige week liep ik daardoor wel.....roffel roffel.... jaja ..... 53 min!!! Zonder wandelpauze, dus gewoon werkelijk waar 53 min achter elkaar!! En weet u? Ik liep hierin een afstand van 9,88 km.....
Ik hoop dat u er net zo stil van bent als ik ;)
Daarna had ik 3 dagen last van mijn rug, maar dat mag geen naam hebben. Ik heb het toch maar mooi gelopen, ik heb er vertrouwen in mensen! Ik ga die 10 km uit lopen!!
Wensen
Wensen
Wij mensen hebben de neiging om altijd meer te willen. De zucht naar rijkdom en luxe lijkt iets waar we mee geboren worden. Bij de één is het duidelijker aanwezig dan bij de ander, maar niemand zegt ‘nee hoor, dank u’ als Winston Gerschtanowitz met een flinke check voor de deur staat. Ik overigens ook niet. Nee, ik zou het gretig aanpakken en om eerlijk te zijn heb ik het al uitgegeven aan een enorme berg wensen die ik nog heb. Een mooi groot huis met een enorme tuin, een cabrio, een plasma scherm…. En nog veel meer. Niet dat mijn huis nu niet mooi is, of mijn auto het niet prima doet. Ook is onze tv nog in goede staat, maar ja zo’n mooie grote plasma of nog beter zo’n scherm met projector!! Tja het is toch allemaal erg verleidelijk….
Maar als ik er eens goed voor ga zitten en mijn leven bekijk, zie ik heel veel mooie dingen. Als ik gewoon eens even de tuin in kijk en onze kipjes lekker zie rond scharrelen en de madeliefjes uit de grond zie schieten, dan overvalt me een gevoel van enorme tevredenheid. Dat klinkt misschien wat matjes, maar tevreden zijn met wat je hebt is een groot goed. Je gelukkig prijzen om waar je bent en wie je bent is niet makkelijk, maar brengt je veel meer dan je allemaal ooit had kunnen wensen.
Toch is er iets dat me niet los laat, een wens die me blijft achtervolgen en die ik toch wel graag in vervulling zie gaan. En aangezien ik aankomende zondag 15 augustus jarig ben, dacht ik dat ik misschien best wel eens zo brutaal kon zijn om al mijn vrienden en familie om een kleine (of een grote) gunst te vragen……
Mijn wens is niet voor mij of voor een ziek familielid of een goede vriendin. Nee mijn wens is voor hen die zelf geen stem hebben. Die geen woorden kunnen gebruiken om aan te geven hoe bang ze zijn of boos of verdrietig of om te roepen hoeveel pijn ze hebben. Daarom leen ik ze mijn stem, geef ik ze mijn woorden en doe ik hetgeen in mijn vermogen ligt om ze te helpen. Zij zijn de honden in Spanje, de straathonden, de jachthonden, de verwaarloosde en mishandelde honden. De honden zonder toekomst. Voor hen stel ik ook mijn lijf beschikbaar, mijn benen en mijn longen, mijn spieren en mijn zenuwen, want voor hen ga ik lopen. Voor hen ga ik rennen, 10 km rennen!
Na maanden van intensieve training heb ik nu een punt bereikt waarop ik ook echt ga geloven dat ik het ga redden. Dat ik werkelijk in staat ben 10 km hard te lopen. Vele sponsors hebben zich al gemeld, waarvoor mijn dank groot is. Ruim 700,- euro heb ik inmiddels binnen gehaald. Maar het is niet genoeg. Ik wil meer, veel meer sponsorgeld om weg te geven. Mijn doel van 1000 euro is nog niet bereikt en mijn menselijke gulzigheid komt de kop op steken. Ze hebben het zo hard nodig! Iedere dag zetten vrijwilligers zich belangeloos voor 100% in voor deze honden (en katten). Zoveel tijd en zoveel energie steken zij in de honden die hen nodig hebben, daar is mijn 10 km niks bij! Iedere dag zwemmen zij tegen de ontoombare stroomversnelling die bestaat uit de Spaanse overheid en de Spaanse bevolking. Ze zwemmen en bouwen dapper heel langzaam aan een dam om het kolkende water tot bedaren te brengen tot er een kabbelend klein beekje over blijft. Hun hart is groot en ze zijn onvermoeibaar.
Help mij de honden helpen. Steun mij, sponsor mij! 26 September is het zover, de Utrechtse singelloop, 10 km. Zondag wordt ik 27, geen bijzondere leeftijd, maar jullie kunnen helpen om het wel een heel bijzondere verjaardag te maken.
Mensen die willen sponsoren kunnen kijken op onze weblog:
http://sandraenirene.blogspot.com/
of mailen naar:
flesdopje@hotmail.com
Je wordt (tenzij je dit niet wilt) met naam en bedrag genoemd op de website als sponsor.
Wil je als bedrijf sponsoren of wil je een link naar een website op de blog?? Geen probleem ook deze worden geplaatst.
Wil je ons aan komen moedigen?? Geweldig! We kunnen alle steun en support gebruiken de 26ste!!
Je kunt ook een bericht achterlaten op onze blog
Ik wil alvast iedereen bedanken die ons al gesteund heeft en die ons nog van plan is te steunen!!
Wij lopen voor de honden in La Linea:
www.podencoworld.nl
www.animalinneed.com
Wij mensen hebben de neiging om altijd meer te willen. De zucht naar rijkdom en luxe lijkt iets waar we mee geboren worden. Bij de één is het duidelijker aanwezig dan bij de ander, maar niemand zegt ‘nee hoor, dank u’ als Winston Gerschtanowitz met een flinke check voor de deur staat. Ik overigens ook niet. Nee, ik zou het gretig aanpakken en om eerlijk te zijn heb ik het al uitgegeven aan een enorme berg wensen die ik nog heb. Een mooi groot huis met een enorme tuin, een cabrio, een plasma scherm…. En nog veel meer. Niet dat mijn huis nu niet mooi is, of mijn auto het niet prima doet. Ook is onze tv nog in goede staat, maar ja zo’n mooie grote plasma of nog beter zo’n scherm met projector!! Tja het is toch allemaal erg verleidelijk….
Maar als ik er eens goed voor ga zitten en mijn leven bekijk, zie ik heel veel mooie dingen. Als ik gewoon eens even de tuin in kijk en onze kipjes lekker zie rond scharrelen en de madeliefjes uit de grond zie schieten, dan overvalt me een gevoel van enorme tevredenheid. Dat klinkt misschien wat matjes, maar tevreden zijn met wat je hebt is een groot goed. Je gelukkig prijzen om waar je bent en wie je bent is niet makkelijk, maar brengt je veel meer dan je allemaal ooit had kunnen wensen.
Toch is er iets dat me niet los laat, een wens die me blijft achtervolgen en die ik toch wel graag in vervulling zie gaan. En aangezien ik aankomende zondag 15 augustus jarig ben, dacht ik dat ik misschien best wel eens zo brutaal kon zijn om al mijn vrienden en familie om een kleine (of een grote) gunst te vragen……
Mijn wens is niet voor mij of voor een ziek familielid of een goede vriendin. Nee mijn wens is voor hen die zelf geen stem hebben. Die geen woorden kunnen gebruiken om aan te geven hoe bang ze zijn of boos of verdrietig of om te roepen hoeveel pijn ze hebben. Daarom leen ik ze mijn stem, geef ik ze mijn woorden en doe ik hetgeen in mijn vermogen ligt om ze te helpen. Zij zijn de honden in Spanje, de straathonden, de jachthonden, de verwaarloosde en mishandelde honden. De honden zonder toekomst. Voor hen stel ik ook mijn lijf beschikbaar, mijn benen en mijn longen, mijn spieren en mijn zenuwen, want voor hen ga ik lopen. Voor hen ga ik rennen, 10 km rennen!
Na maanden van intensieve training heb ik nu een punt bereikt waarop ik ook echt ga geloven dat ik het ga redden. Dat ik werkelijk in staat ben 10 km hard te lopen. Vele sponsors hebben zich al gemeld, waarvoor mijn dank groot is. Ruim 700,- euro heb ik inmiddels binnen gehaald. Maar het is niet genoeg. Ik wil meer, veel meer sponsorgeld om weg te geven. Mijn doel van 1000 euro is nog niet bereikt en mijn menselijke gulzigheid komt de kop op steken. Ze hebben het zo hard nodig! Iedere dag zetten vrijwilligers zich belangeloos voor 100% in voor deze honden (en katten). Zoveel tijd en zoveel energie steken zij in de honden die hen nodig hebben, daar is mijn 10 km niks bij! Iedere dag zwemmen zij tegen de ontoombare stroomversnelling die bestaat uit de Spaanse overheid en de Spaanse bevolking. Ze zwemmen en bouwen dapper heel langzaam aan een dam om het kolkende water tot bedaren te brengen tot er een kabbelend klein beekje over blijft. Hun hart is groot en ze zijn onvermoeibaar.
Help mij de honden helpen. Steun mij, sponsor mij! 26 September is het zover, de Utrechtse singelloop, 10 km. Zondag wordt ik 27, geen bijzondere leeftijd, maar jullie kunnen helpen om het wel een heel bijzondere verjaardag te maken.
Mensen die willen sponsoren kunnen kijken op onze weblog:
http://sandraenirene.blogspot.com/
of mailen naar:
flesdopje@hotmail.com
Je wordt (tenzij je dit niet wilt) met naam en bedrag genoemd op de website als sponsor.
Wil je als bedrijf sponsoren of wil je een link naar een website op de blog?? Geen probleem ook deze worden geplaatst.
Wil je ons aan komen moedigen?? Geweldig! We kunnen alle steun en support gebruiken de 26ste!!
Je kunt ook een bericht achterlaten op onze blog
Ik wil alvast iedereen bedanken die ons al gesteund heeft en die ons nog van plan is te steunen!!
Wij lopen voor de honden in La Linea:
www.podencoworld.nl
www.animalinneed.com
Sandra geveld door longontsteking!!!
Sandra heeft net een flinke griep achter de rug, nog geen week was ze ietwat opgeknapt en nu is ze geveild door de griep. Op bed liggen is het enige wat ze nog kan! Wat een drama, nog maar een maand te gaan tot de sponsorloop!! Herstellen van een longonsteking kost gemiddeld 3 maanden. Gaat ze het redden of ben ik straks nog maar alleen??
Sandra ik wens je heel veel beterschap! Ik hoop dat je snel weer op knapt en dat je de kracht kan vinden om mee te lopen, maar loop je zelf niet naar de kl*te, want daar heeft niemand wat aan!
Denk aan jezelf en neem de tijd om aan te sterken!!
Sandra ik wens je heel veel beterschap! Ik hoop dat je snel weer op knapt en dat je de kracht kan vinden om mee te lopen, maar loop je zelf niet naar de kl*te, want daar heeft niemand wat aan!
Denk aan jezelf en neem de tijd om aan te sterken!!
Franky is geadopteerd!!
Lieve Franky heeft een huisje gevonden! Het kon ook niet anders. Hij was werkelijk een wereldpup!!
Lieve Franky, je hebt even onderdeel van ons leven mogen zijn, we hebben om je gelachen en van je gehouden. Je hebt ons heel veel moois gebracht en we zullen je enorm gaan missen. Het ga je goed bij je nieuwe baasjes, Monique, Nick en Bo.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Aangepast zoeken