Voor de start, toen we nog vollop konden lachen (al was het van de zenuwen...)





Met een deel van de railsportgroep, ook voor de start:








Vlak voor de finish.... als een oud krom getrokken vrouwtje....






Even terug gelopen om Sandra de laatste meters door te helpen, samen met Henk:

Helaas moet ik u mededelen dat...

.... U nu toch echt uw portomonnee moet gaan trekken, want...



We hebben het gehaald!!!!! JAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!



We zijn allebei over de finish lijn gekomen. Al is het wat strompelend en in ademnood, maar we hebben het gedaan. Voor de hondjes hebben we het gedaan.



Na 3/4 maanden van training en hier en daar wat tegenslagen is het ons dan uiteindelijk toch echt gelukt. Aan 1 stuk door hebben we 10 km gerend, zonder te wandelen of te rusten. We zijn er zo trots op!



Ik heb er 1.15 uur over gelopen en Sandra 1.25. Een mooie prestatie vonden we zelf. Mijn rug is nu wel volledig naar de knoppen. Het doet echt erg zeer en ik ga nu eerst even lekker gewichtloos liggen wezen in een warm bad. Sandra heeft niet zo'n last van haar rug, maar moet wel even aan het zuurstof, want door haar longontsteking had ze het enorm zwaar. Het is dan ook bijzonder knap dat ze het toch heeft volgehouden.



Foto's volgen later, maar nu eerst even rusten en badderen. En dan....



Laar de centjes maar komen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



Iedereen die ons gesteund heeft en lieve mailtjes en smsjes heeft gestuurd wil ik hierbij nog even heel heel hartelijk bedanken, dat heeft ons heel erg goed gedaan!



Speciale dank voor Henk Koops die na dat hij zelf gefinished is nog terug is gelopen en Sandra en mij de laatste kilometer heeft bijgestaan met een peptalk tijdens het rennen. Dit hebben wij echt enorm gewaardeerd!!! Bedankt Henk!!!





Liefs Sandra en Irene

Ons bezoekje aan spanje

Samen met Lysa, een andere vrijwilligster van de organisatie ben ik zaterdagmiddag teruggekomen van een weekje Spanje. Ons weekje heeft bij ons weer een onuitwisbare indruk achtergelaten en we zijn er beide nog van aan het bijkomen deze dagen.

We hebben weer zoveel gezien; een muilezel midden op straat die meer weg had van een skeletje met een velletje, dan van een zoogdier...; 9 puppies die na hun geboorte waren gedumpt en al 3 dagen in langzaam dood lagen te gaan bij het vuilnis, zij zijn ingeslapen; Kittens gedumpt van een paar dagen oud. Kittens met ontstoken ogen, oren, neus die het niet overleefden. Honden onder de schurft, met grote wonden of gezwellen op hun lijf. En dan al die lieve snoetjes van een honden en katten die zooooo graag een knuffel willen. Die slechts leven voor die paar minuten per dag dat er een mens in hun kennel loopt en ze even een aai over de bol geeft. Hoe onwerkelijk is het dat zoveel honden met zo'n naar verleden nog steeds alleen maar snakken naar wat liefde en aandacht van een mens?

Wij zouden als mensen nog veel van deze grootmoedige honden kunnen leren. Van al hun vergevingsgezindheid, van alle liefde die ze in zich hebben. Het zou de wereld een stukje mooier maken als wij de tijd namen om van hen te leren. Als we onze arrogantie en dominantie over de wereld van ons af zouden schudden en op de wereld zouden leven, maar mét de wereld leven... en alles wat er leeft...

Gaat de goede kant op

Nou ik durf voorzichtig te zeggen dat het beter gaat met mijn rug. Zondag heb ik 30 min gelopen en dat ging goed. Na het lopen kreeg ik wel wat last, maar tijdens het lopen was het goed uit te houden. Morgen (woensdag) ga ik weer lopen en dan is de bedoeling dat ik 40 min loop. Volgens de fysio voelde mijn rugspieren al beter aan dan de vorige keer. :) Ik ga dus weer verder opbouwen alshet deze week goed gaat!!


Met Sandra gaat het een stuk minder. Ze is alweer aardig hersteld van haar longontsteking, maar het heeft wel een enorme impact gehad op haar conditie. Al die maanden trainen zijn voor niets geweest, want ze is weer terug bij af! 10 min lopen is al een enorme opgave voor haar en ze heeft nog slechts een maandje om dat op te bouwen. Het zal een zware dobber worden voor Sandra....
Ik leef met je mee San!!

Rugklachten..... :(

Oh jee.... Ik heb mezelf vorige week een beetje voorbij gelopen....
Na aanhoudende rugklachten toch maar even langs de fysio gegaan. Tja daar tot de conclusie gekomen dat de intensieve training in combinatie met mijn hypermobiliteit niet helemaal te matchen was. Deze week mag ik maar 15 min!!!!! hardlopen...

Dat is natuurlijk veel te weinig, dus daar maken we dan wel 30 min van, maar dan nog. Het is een behoorlijked terugslag en flinke domper. Ik moet toch proberen binnen een maandje weer terug op niveau te komen en ruim een uur kunnen lopen.

We gaan flink duimen en hopen!!!!

Bijna 10 km!!

Ja u leest het goed, ik loop al bijna 10 km.

Ik heb even een enorme hardloop dip gehad. Ik kon mezelf er niet toe zetten te gaan lopen. Met een traininng van slechts 1 keer per week bouwde ik met te weinig lopen te snel op. Vorige week liep ik daardoor wel.....roffel roffel.... jaja ..... 53 min!!! Zonder wandelpauze, dus gewoon werkelijk waar 53 min achter elkaar!! En weet u? Ik liep hierin een afstand van 9,88 km.....




Ik hoop dat u er net zo stil van bent als ik ;)

Daarna had ik 3 dagen last van mijn rug, maar dat mag geen naam hebben. Ik heb het toch maar mooi gelopen, ik heb er vertrouwen in mensen! Ik ga die 10 km uit lopen!!

Wensen

Wensen

Wij mensen hebben de neiging om altijd meer te willen. De zucht naar rijkdom en luxe lijkt iets waar we mee geboren worden. Bij de één is het duidelijker aanwezig dan bij de ander, maar niemand zegt ‘nee hoor, dank u’ als Winston Gerschtanowitz met een flinke check voor de deur staat. Ik overigens ook niet. Nee, ik zou het gretig aanpakken en om eerlijk te zijn heb ik het al uitgegeven aan een enorme berg wensen die ik nog heb. Een mooi groot huis met een enorme tuin, een cabrio, een plasma scherm…. En nog veel meer. Niet dat mijn huis nu niet mooi is, of mijn auto het niet prima doet. Ook is onze tv nog in goede staat, maar ja zo’n mooie grote plasma of nog beter zo’n scherm met projector!! Tja het is toch allemaal erg verleidelijk….

Maar als ik er eens goed voor ga zitten en mijn leven bekijk, zie ik heel veel mooie dingen. Als ik gewoon eens even de tuin in kijk en onze kipjes lekker zie rond scharrelen en de madeliefjes uit de grond zie schieten, dan overvalt me een gevoel van enorme tevredenheid. Dat klinkt misschien wat matjes, maar tevreden zijn met wat je hebt is een groot goed. Je gelukkig prijzen om waar je bent en wie je bent is niet makkelijk, maar brengt je veel meer dan je allemaal ooit had kunnen wensen.

Toch is er iets dat me niet los laat, een wens die me blijft achtervolgen en die ik toch wel graag in vervulling zie gaan. En aangezien ik aankomende zondag 15 augustus jarig ben, dacht ik dat ik misschien best wel eens zo brutaal kon zijn om al mijn vrienden en familie om een kleine (of een grote) gunst te vragen……

Mijn wens is niet voor mij of voor een ziek familielid of een goede vriendin. Nee mijn wens is voor hen die zelf geen stem hebben. Die geen woorden kunnen gebruiken om aan te geven hoe bang ze zijn of boos of verdrietig of om te roepen hoeveel pijn ze hebben. Daarom leen ik ze mijn stem, geef ik ze mijn woorden en doe ik hetgeen in mijn vermogen ligt om ze te helpen. Zij zijn de honden in Spanje, de straathonden, de jachthonden, de verwaarloosde en mishandelde honden. De honden zonder toekomst. Voor hen stel ik ook mijn lijf beschikbaar, mijn benen en mijn longen, mijn spieren en mijn zenuwen, want voor hen ga ik lopen. Voor hen ga ik rennen, 10 km rennen!

Na maanden van intensieve training heb ik nu een punt bereikt waarop ik ook echt ga geloven dat ik het ga redden. Dat ik werkelijk in staat ben 10 km hard te lopen. Vele sponsors hebben zich al gemeld, waarvoor mijn dank groot is. Ruim 700,- euro heb ik inmiddels binnen gehaald. Maar het is niet genoeg. Ik wil meer, veel meer sponsorgeld om weg te geven. Mijn doel van 1000 euro is nog niet bereikt en mijn menselijke gulzigheid komt de kop op steken. Ze hebben het zo hard nodig! Iedere dag zetten vrijwilligers zich belangeloos voor 100% in voor deze honden (en katten). Zoveel tijd en zoveel energie steken zij in de honden die hen nodig hebben, daar is mijn 10 km niks bij! Iedere dag zwemmen zij tegen de ontoombare stroomversnelling die bestaat uit de Spaanse overheid en de Spaanse bevolking. Ze zwemmen en bouwen dapper heel langzaam aan een dam om het kolkende water tot bedaren te brengen tot er een kabbelend klein beekje over blijft. Hun hart is groot en ze zijn onvermoeibaar.

Help mij de honden helpen. Steun mij, sponsor mij! 26 September is het zover, de Utrechtse singelloop, 10 km. Zondag wordt ik 27, geen bijzondere leeftijd, maar jullie kunnen helpen om het wel een heel bijzondere verjaardag te maken.


Mensen die willen sponsoren kunnen kijken op onze weblog:

http://sandraenirene.blogspot.com/

of mailen naar:

flesdopje@hotmail.com



Je wordt (tenzij je dit niet wilt) met naam en bedrag genoemd op de website als sponsor.

Wil je als bedrijf sponsoren of wil je een link naar een website op de blog?? Geen probleem ook deze worden geplaatst.

Wil je ons aan komen moedigen?? Geweldig! We kunnen alle steun en support gebruiken de 26ste!!

Je kunt ook een bericht achterlaten op onze blog

Ik wil alvast iedereen bedanken die ons al gesteund heeft en die ons nog van plan is te steunen!!



Wij lopen voor de honden in La Linea:
www.podencoworld.nl
www.animalinneed.com

Sandra geveld door longontsteking!!!

Sandra heeft net een flinke griep achter de rug, nog geen week was ze ietwat opgeknapt en nu is ze geveild door de griep. Op bed liggen is het enige wat ze nog kan! Wat een drama, nog maar een maand te gaan tot de sponsorloop!! Herstellen van een longonsteking kost gemiddeld 3 maanden. Gaat ze het redden of ben ik straks nog maar alleen??

Sandra ik wens je heel veel beterschap! Ik hoop dat je snel weer op knapt en dat je de kracht kan vinden om mee te lopen, maar loop je zelf niet naar de kl*te, want daar heeft niemand wat aan!

Denk aan jezelf en neem de tijd om aan te sterken!!

Franky is geadopteerd!!

Lieve Franky heeft een huisje gevonden! Het kon ook niet anders. Hij was werkelijk een wereldpup!!

Lieve Franky, je hebt even onderdeel van ons leven mogen zijn, we hebben om je gelachen en van je gehouden. Je hebt ons heel veel moois gebracht en we zullen je enorm gaan missen. Het ga je goed bij je nieuwe baasjes, Monique, Nick en Bo.

Franky, ons nieuwe opvanghondje

Dit is hem dan. Dinsdag 13 juli hebben we hem opgehaald op Rotterdam Airport. Wat een scheetje he? Het is een lekkere dondersteen, maar zo zachtaardig! Hij wil maar 1 ding en dat is liefde geven en als hij je aankijkt met zijn vertederende oogjes dan kun je niet anders dan hem net zo veel liefde terug geven. Hij is hier pas 2 dagen, maar al zo goed als zindelijk, niet alleen een lief hondje ook nog een slim beestje :)

Hij kan zonder problemen eventjes alleen zijn. 's Nachts slaapt hij in de woonkamer, hij piept of blaft dan niet en maakt helemaal niks kapot. Knap he?, voor een pup van 6 maandjes! Hij vindt alles even leuk en interessant en wil het liefst de hele dag wandelen of spelen met balletjes, flostouwtjes, knnuffeltjes. Het maakt eigenlijk niet uit wat. Kinderen vindt hij prachtig, die houden nl ook van spelen net als hij. Maar eigenlijk vindt Franky iedereen lief, ook andere honden.

Eigenlijk een ideaal gezinshondje dus, vindt u niet?

Kijk nou naar zijn lieve snoetje!!

We zijn over de € 700,- !!!

Ja mensen, we zijn goed op weg! Al meer dan € 700,- hebben we binnen gehaald. Ons doel komt dichterbij, minimaal € 1000,- ophalen heb ik gezegd...

We zijn er nog niet, maar zo langzaamaan blijven de sponsors binnen komen.

Nu moeten wij het nog waar gaan maken natuurlijk... Maar we gaan goed! Erg goed mag ik wel zeggen. Sandra nog een beetje beter dank ik, maar ik mag niet klagen. Alhoewel ik er nog steeds geen bal aan vind en het nog iedere keer een enorme opgave blijft loop ik nu inmiddels zo'n 50 min, met 1 wandel pauze van 2 min. Niet slecht toch?

Sandra doet het nog veel beter, zij heeft het net zo zwaar, maar loopt al ruim 60 min met 1 wandelpauze van 10 min.

Het weer is momenteel echt afzien. Veel te warm en ik kom iedere keer oververhit thuis, maar we geven niet op! Iedere keer als zich weer een sponsor meldt krijg ik weer een beetje meer moed. Steeds als ik me af vraag waar ik in godsnaam aan begonnen ben kijk ik naar onze mooie sponsor lijst en denk ik 'daar doe ik het voor'. Al die mensen die ons spontaan (of onder lichte dwang, maar soit :) ) zo gul sponsoren geven mij weer net dat duwtje in de rug om door te gaan. We mogen niet opgeven, we kunnen niet opgeven. Dat zijn we verplicht aan jullie, maar zeker aan de hondjes! Ze hebben het zo hard nodig en dankzij jullie kunnen wij ze een stukje licht aan de donkere hemel brengen.

Sponsors bedankt!!

Bram

Onze lieve Bram....

Hij heeft een paar weken bij ons mogen zijn, omdat zijn vorige baasje wegens ziekte niet meer voor hem kon zorgen. Binnen no-time stal hij ons hart. Wat een ongelofelijk lief en zachtaardig hondje is dit. In zijn ogen kon je verdrinken, zijn koppie sprak boekdelen. En nu is hij bij zijn nieuwe baasjes. Hij kan zich geen beter plekje wensen dan waar hij nu is, maar wat zullen wij hem missen. Er vloeide bij zijn afscheid nog een traan en hij blijft altijd in ons hart.

Goeie lieve Brammetje we gaan je verschrikkelijk missn, maar we wensen je het allerbeste! Je zit in elk geval voor altijd in ons hart!


Met zijn nieuwe baas:

Denkt u er ook over zo'n schattig pupje aan te schaffen?

Lees dan dit even:


Wat is broodfok ?

Geboren worden om geld te verdienen voor een ander. Opgesloten en geïsoleerd van de wereld. In een koude, kille en liefdeloze omgeving. Kleintjes op een wereld zetten die je zelf nooit te zien krijgt. Totdat je lichaam helemaal uitgeteerd is. Daarna de schedel ingeslagen worden. Of 'als je geluk hebt' een verlossend spuitje krijgen.


Het is geen leven..
Het is de realiteit van de broodfok.





De Dikke Van Dale kent het woord 'broodfok' niet. Daarom willen we u graag uitleggen wat het betekent. Een klassieke definitie bestaat er niet, maar er zijn wel een paar duidelijke kenmerken waaraan je een broodfokker kunt herkennen.

Een broodfokker fokt honden met maar één doel voor ogen: zoveel mogelijk geld verdienen in een zo kort mogelijke tijd. Dit gaat vaak ten koste van de fysieke en mentale gezondheid van de pups die hij verkoopt. Hoe hij dat geld verdient, is dus minder belangrijk.. het maakt hem niet uit hoeveel nesten een teef krijgt, of de pups gezond zijn, of de pups een goede socialisatie krijgen en bij wie de pups terechtkomen. Niet iedereen heeft het goed voor met een hond.



Als je bij een broodfokker een pup gaat kopen, zal hij je overdonderen met mooie praatjes die meestal geloofwaardig zijn. Op alle vragen heeft hij snel een antwoord. Mensen die dus een eerste eigen hond en er weinig vanaf weten, zullen dus snel in de val lopen. Volgens broodfokkers zijn de goede, professionele fokkers mensen die teveel geld vragen voor een pup, terwijl je bij hem voor de helft van de prijs een pup kan kopen. Hoe het komt dat degelijke fokkers veel geld vragen voor een pup, dat vraagt hij zich echter niet af. Bij een goeie fokker wordt er meer gevraagd voor een pup omdat er veel medische onderzoeken zijn voorafgegaan aan de geboorte van de pups. De vader- en moederhond worden getest op erfelijke afwijkingen, zodat enkel met fysiek en mentaal gezonde honden gefokt wordt. Fokken dient met de nodige kennis van hondengedrag, genetica en raseigenschappen te gebeuren. Fokken is niet gelijk aan zomaar twee honden van hetzelfde ras samenbrengen. Bij een degelijke fokker heb je dus meer kans dat je een gezonde hond in huis haalt, terwijl een hond van bij een broodfokker vaak ernstige erfelijke aandoeningen met zich meedraagt, door het gebrek aan onderzoeken voor het fokken.





Bovendien zal een broodfokker zijn pups ook niet opvoeden in een huiselijke omgeving. Vaak zitten de honden achteraan in een donkere schuur of in de winkel in een glazen hokje. Honden zijn sociale wezens die nood hebben aan voldoende sociaal contact. Als pups niet voldoende gesocialiseerd worden gedurende de eerste levensweken is de kant groot dat ze uitgroeien tot mentaal gestoorde honden, die overal schrik van hebben en zelfs agressief kunnen reageren als ze ergens van schrikken. Denk maar aan de lieve labrador die plots omslaat in een gestoorde hond die het kindje van de buren aanvalt. Bij goede fokkers is de socialisatie wel belangrijk, ze zorgen ervoor dat de pups in contact komen met allerlei geluiden; bv.: stofzuiger, auto, radio, enz.. Doordat de pups die geluiden van klein af aan gewoon zijn, zullen ze later minder geneigd zijn om er bang op te reageren. Broodfokkers hebben geen tijd om die pups te socialiseren want ze hebben er veel teveel tegelijk.

Een broodfokker is ook niet kritisch naar puppykopers. Waar de honden terechtkomen is voor hen niet van belang, als ze maar verkocht raken. Iemand die bij hem een hond koopt om er achteraf een agressieve moordmachine van te maken is voor hem geen probleem; of beter.. het interesseert hen niet. Helaas leidt het wel tot krantenkoppen als: 'Agressieve hond bijt kind dood'. Hier is een broodfokker dus mede voor verantwoordelijk.

Daarom willen wij een grootse actie opzetten tégen de broodfok. Deze praktijken hebben ernstige gevolgen voor de honden, voor hun baasjes én voor de maatschappij. Dit kan niet!



En denk niet dat dit niet in Nederland voor komt!!!!!

Meer info:
http://www.sheltierescue.nl/broodfok/index.html
http://www.broodfok.be/

filmpje over broodfok, let op niet voor kinderen, bevat nare beelden:
http://www.youtube.com/watch?v=E9971MLEecg


Als u dacht dat een broodfokker altijd een beetje smoezelig aan doet, dan heeft u het mis. Dit zijn voorbeelden van een broodfokker. Ziet er keurig uit, erkende fokker, geënt, werkt samen met een dierenarts etc etc etc. Maar dit zijn zeer duidelijk broodfokkers:

http://www.hondenpension.be/rashondenfokkerij-hondenpension-en-kattenpension-van-emlo_NL-996.html

http://www.hezehof.be/

Carlo is geadopteerd en ik loop al ruim 5 km!

Carlo is vrijdag naar zijn nieuwe bazinnetje gegaan en gaat lekker verwend worden!

Carlo heel veel plezier en geluk bij je nieuwe baasje ik hoop dat je een mooi en lang leven tegemoed gaat!






Nou ik dacht steeds dat ik nog maar heel weinig liep, maar dat valt dus alles mee! Ik loop nu 3 x10 min en dat gaat vrij goed moet ik zeggen. Ik had het zwaarder verwacht, omdat ik vorige week zó enorm veel moeite had met 3 x 9. Maar het ging eigenlijk vrij soepel voor mijn doen dan....
Maar het mooiste komt nog. In die 3 x 10 min (en dus 2 wandelpauzes van 2 min) leg ik dus al ruim 5 km af!! YES!! Het gaat de goede kant op. Binnekort een 5 km loopje doen en dan rap doortrainen voor de 10 km, maar ik begin er warempel een klein beetje in te geloven dat ik de eindstreep ga halen in september....

Weekje overgeslagen

Tja ik heb uit nood een weekje training over moeten slaan. Anders ga ik het simpelweg niet redden...

Ik heb week 8 geskipt en ben gelijk aan week 9 begonnen.
Ik pas mijn schema ook een klein beetje aan, naar deze week dus 3 x 9, volgende week 3 x 10, daarna 3 x 12, weekje later 2 x 20 en als laatste 1 x 30. In die laatste week gaan we de 5 km lopen, dus die 30 min is gelijk een beproeving ....

Misschien laat ik die 2 x 20 ook nog vallen en ga ik gelijk van 3 x 12 naar 1 x 30, maar dat hangt er een beetje van af hoe het gaat. Ik heb nu al zo veel moeite met 3 x 9 :(

Carlo vanaf zaterdag 19 juni bij ons in de opvang

Zoals je op de foto's wel kunt zien heeft Carlo wel een knipbeurtje nodig!!

Arie gaat hem (met kinderen) zaterdag ophalen. Het schijnt een vriendelijk en lief reutje van 3 jaar oud te zijn.

Na zaterdag meer informatie over dit leuke hondje.

Brammetje!!! Bij ons in de opvang

Dit is lieve kleine Brammetje,

een podenco pup van 7 maandjes (gecastreerd). Brammetje heeft de pech dat zijn baasje zo ernstig ziek werd dat zij niet meer voor hem kon zorgen. Hij is daarom naar een opvanggezin gegaan. Hij was even heel verdrietig dat hij zijn baasje moest missen, maar paste zich snel aan de nieuwe situatie aan. Bram is vanaf 3 maanden oud opgegroeid in Nederland bij een baasje dat veel thuis was voor hem. Hij zou nu ook heel graag een baasje vinden dat veel thuis is of hem overal mee naar toe neemt, want alleen blijven vindt hij nog niet zo leuk. Brammetje is een geweldig gezinshondje, hij is gek op kinderen en andere honden en speelt er graag mee. Katten zijn voor lieve Bram geen enkel punt en ook een jachtinstinct heeft hij niet. De kippen van het opvanggezin vindt hij stiekem zelfs een beetje eng. Hij kan buiten in het bos braaf los lopen en houdt zijn baasje dan goed in de gaten. Natuurlijk is Bram nog wel gewoon een peuter die wel eens ondeugend is en het één en ander moet leren. Maar voor een snoepje doet Bram alles!! Zoek je een maatje voor het leven?? Dan moet je bij Bram wezen! Wie geeft dit lieve jonge ventje een eigen huisje voor de rest van zijn leven? Meer info. Evalien de Ruiter tel. 0180-721093

12 juni, week 7 loopschema

3 x 7 min!!! Stoer hè?? Ik vind van wel!!

Het gaat best aardig. Alleen mijn benen willen nog niet echt. De kilo's willen er nog voor geen meter af, dus ik ga nu met Arie ook een beetje tennissen. Helpt misschien ook wel. Verder moet ik nog wat meer op tempo komen. Ik ga nog wat te langzaam. Ik moet natuurlijk niet als laatste binnenkomen in september :)

Woensdagavond is er een opvanghondje gekomen; Vinnie

Een absolute schat van een hond, vanmorgen is hij naar zijn nieuwe baasjes gegaan! Zij gaan hem alle liefde en aandacht geven die hij nodig heeft. Hij gaat op cursus en hij heeft er een vriendje om mee te spelen. Helemaal goed dus.

Vinnie:

We gaan lekker door

Nou dinsdag voor het eerst 4 x 5 min gelopen. Ik was kapot! Ik struikelde bij mijn laatste ronde, had geen kracht om mezelf overeind te houden en stortte toen ter aarde! De aarde schudde en trilde op haar voegen. Arm, been en kleding zaten bedenkt met aarde, maarrrr.... Uiteraard krabbelde ik overeid en liep ook mijn laatste 5 minuutjes vol.

Vanmiddag ga ik het weer proberen, ik hoop dat het me wat makkelijker af gaat nu :)
Geen valpartijen zou ook fijn zijn.

We hebben overigens ook weer een klein opvanghondje in huis van 7 maanden. Hij zat al in Nederland, maar zijn vrouwtje werd ernstig ziek en kon niet meer voor hem zorgen.
Hij heet Brammetje, het is een podencootje en hij is ontzettend lief!!

Foto's volgen!!

Yera is geadopteerd!!

Yera die bij ons in de opvang zat is inmiddels vorige week geadopteerd door een lief gezin. Ze zijn helemaal weg van haar en ze is er echt op haar plek.





Wij gaan haar natuurlijk enorm missen want het was echt zo'n lieve schat! Aan Renzo merken we nu ook dat hij haar mist. Hij is wat onrustiger en onzekerder weer.
Binnenkort komen er waarschijnlijk weer 2 nieuwe opvangers dus dan heeft hij weer maatjes waar hij mee kan spelen.
















Yera het ga je goed en we gaan je ontzettend missen, maar je hebt nu een eigen huisje met mensen die veel van je houden en waar je voor altijd mag blijven!!

Week 5

Week 5 alweer en ik ren nu 4 x 4 min. Het gaat eigenlijk best goed. Conditioneel ga ik goed vooruit en hou ik de 4 min goed vol. Alleen mijn benen willen nog niet helemaal. Ze voelen soms als betonnen palen die ik mee moet slepen.

Er wil helaas ook nog geen kilootje af!! Echt balen, want ik sleep zo al dat gewicht iedere keer mee en dat maakt het ook niet bepaald makkelijker. Bovendien had ik mezelf beloofd dat ik tegen september nog maar een streepje zou zijn. Dat gaat op deze manier natuurlijk niet lukken. Nog wat harder aan werken en over op water en brood..... ppppfffff

Week 4 alweer

Het gaat goed! Arie loopt gezellig met me mee en dat helpt wel. Alleen trainen is ook maar zo alleen. Sandra loopt al 15 min achter elkaar, dus ik loop nog een beetje achter, maar ik hou toch echt mijn eigen opbouwschema aan.
De andere dames en heren die mee gaan lopen zijn ook al goed aan het trainen en lopen ook al flinke stukken.

We komen er wel!

Sandra terug

Sandra is weer thuis na een weekendje feesten in schotland en zal nu hard aan de bak moeten om de verloren tijd en de vele alcoholische versnaperingen weer goed te maken!!

Succes San!!!



gr Irene

De loop groep breidt zich uit!

Sandra en ik begonnen met z'n tweetjes, maar inmiddels zijn er meer mensen die zich hebben aangemeldt om met ons mee te rennen. We krijgen versterking!
Zoals bij een eerder bericht al te lezen is geweest loopt Renate met ons mee. Van de week heeft ook Irma zich aangemeldt om mee te rennen en dat wel met het ele gezin.

Niet veel later bracht Irma nog 2 gezinnen mee die ook mee willen rennen. Ik ken hun namen niet dus kan ze hier helaas niet bij naam en toenaam noemen, maar in elk geval; WELKOM

Nu maar hopen dat ze lekker veel sponsors binnen gaan halen!!

Gr Irene

Trainingsweek 3!

Deze week 2 keer gelopen, morgen voor de 3e keer.
Zoals aan het sche ma te zien is moet ik deze week voorhet eerst echt gardlopen en het valt me eigenlijk zwaarder dan verwacht. Vorige 2 weken liep ik als een zonnetje en deed ik er af en toe een stukje hardlopen achteraan omdat ik me zo lekker voelde. Maar deze week gaat het lopen slecht. Ik ben futloos, kom niet vooruit lijkt het wel. Alsof een onzichtbare hand me naar achteren duwt....

Als ik merk hoeveel moeite ik heb met slechts 2 min achtereen rennen, dan vraag ik me af of ik volgende week al aan de 3 minuten kom, zonder zuurstofmasker...

Nou ja, feit is dat ik geen keus heb en dus wel door MOET. Morgen een herkansing, misschien dat ik dan wel lekker ga lopen. Laten we er voor duimen. :)

gr Irene

2e sponsor

De 2e sponsor is ook binnen. Dit zijn mooie bedragen!! Maar uiteraard zijn we blij met iedere euro die gesponsord wordt!!

1e Sponsor is binnen!!!

En ja hoor!! De eerste sponsor heeft zich al gemeld. Irene's lieftallige broer Robin heeft €50,- in de pot gedaan.

Wie volgt???????